ശീതയുദ്ധാനന്തരമുള്ള ആഗോള ഇസ്ലാമോഫോബിയയുടെ പ്രധാന വഴിത്തിരിവാണ് 2001-നുശേഷം അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റായ ജോർജ് ബുഷ് ജൂനിയർ പ്രഖ്യാപിച്ച ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധം (War on Terror). അതിനു മുൻപ് യുദ്ധം ഭരണകൂടങ്ങളുടെ ചുമതലയായും ഭീകരത ഭരണകൂടേതര വിഭാഗങ്ങളുടെ കുത്തകയായുമാണ് കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ 2001-ഓടെ ഭീകരതയെക്കുറിച്ചുള്ള നിർവചനങ്ങൾ ശക്തിയാർജിക്കുകയും ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധം ഒരു ഭീകരയുദ്ധമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
മാറുന്ന യുദ്ധമാതൃകകൾ
ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധം എന്ന ആഗോള സൈനിക രാഷ്ട്രീയം അതുവരെയുണ്ടായിരുന്ന യുദ്ധമാതൃകകളെ ലംഘിച്ചു. ഒരേസമയം ഭരണകൂടങ്ങളെയും ഭരണകൂടേതര സായുധസംഘങ്ങളെയും ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഒന്നായി യുദ്ധത്തിന്റെ അർത്ഥം മാറി. ഉദാഹരണമായി, 2003-ലെ ഇറാഖ് അധിനിവേശം രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമായല്ല, മറിച്ച് ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധമായാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ നവഅധിനിവേശ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ജനങ്ങൾ തന്നെ യുദ്ധത്തിന്റെ ടാർഗറ്റായി മാറി.
പൗരത്വവും സുരക്ഷാ ഭീഷണിയും
ഡിജിറ്റൽ സർവയലൻസ് സംവിധാനങ്ങൾ വ്യാപകമായതോടെ, പൗരന്മാരെ സുരക്ഷാ ഭീഷണിയായി കാണുന്ന നവലോകക്രമം നിലവിൽ വന്നു. ഇതോടെ പൗരന്മാരെ ‘അവകാശമുള്ളവർ’ എന്നും ‘സുരക്ഷാ ഭീഷണിയായവർ’ എന്നും തരംതിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധം ഒരു വംശീയ രാഷ്ട്രീയ പ്രയോഗമായി മാറുകയും മുസ്ലിം സൂചനയുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകൾ സുരക്ഷാ ഭീഷണിയായി മുദ്രകുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി ലോകമെമ്പാടും മുസ്ലിം ആക്റ്റിവിസ്റ്റുകൾ അന്യായമായ അറസ്റ്റുകൾക്കും വിചാരണയില്ലാത്ത തടവറ ജീവിതത്തിനും ഇരയായി.
മാനുഷിക ആഘാതങ്ങൾ
അമേരിക്കയിലെ ബ്രൗൺ സർവകലാശാലയിലെ വാട്സൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് നടത്തിയ ‘കോസ്റ്റ് ഓഫ് വാർ’ (Cost of War) എന്ന പഠനം ഈ യുദ്ധത്തിന്റെ ഭീകരമായ ആഘാതങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു:
2001 മുതൽ 2023 വരെ ഈ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായി 45 ലക്ഷം മനുഷ്യർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഇതിൽ 9 ലക്ഷം പേർ നേരിട്ടുള്ള ഇരകളായപ്പോൾ 36 ലക്ഷം പേർ പരോക്ഷ ഇരകളായി. കൊല്ലപ്പെട്ടവരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും മുസ്ലിംകളാണ്.
കഴിഞ്ഞ 20 വർഷത്തിനുള്ളിൽ ലോകത്ത് നടന്ന ഏറ്റവും വലിയ മനുഷ്യക്കുരുതിയാണിതെന്ന് പഠനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
സുരക്ഷാ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പരിണതഫലങ്ങൾ
സുരക്ഷാ രാഷ്ട്രീയം (Security Politics) ശക്തിപ്പെട്ടതോടെ ഭീകരത എന്നത് മുസ്ലിംകളുടെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണെന്ന പൊതുബോധം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അനീതിക്കെതിരെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള ജനങ്ങളുടെ അവകാശത്തെ ദേശരക്ഷയുടെ പേരിൽ ഭരണകൂടങ്ങൾ കവർന്നെടുത്തു. വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി നടത്തുന്ന സമരങ്ങളെപ്പോലും ‘സുരക്ഷയുടെ’ ചട്ടക്കൂടിലേക്ക് മാറ്റിപ്പണിയാൻ ഈ കാലയളവിൽ സാധിച്ചു. ചുരുക്കത്തിൽ, ഇസ്ലാമോഫോബിയയുടെ രാഷ്ട്രീയം മുസ്ലിംകളെ മാത്രമല്ല, പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളുടെയും രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടാനുള്ള അവകാശത്തെയാണ് റദ്ദ് ചെയ്യുന്നത്.
(കടപ്പാട്/ മറുവാക്ക്: രാഷ്ട്രീയ -സാംസ്കാരിക മാസിക)